هر کسی که با آبشده سروکار دارد، روزی چند بار کلمه‌ی «انگ» را می‌شنود: «این آبشده انگش چند است؟». در این مقاله می‌بینیم انگ چیست، چه تفاوتی با عیار دارد و نرم افزار حسابداری طلا چگونه باید با آن کار کند.
انگ طلا چیست؟
وقتی طلا ذوب و به شمش یا قطعه‌ی آبشده تبدیل می‌شود، آن را برای تعیین خلوص به آزمایشگاه ری‌گیری می‌برند. آزمایشگاه پس از سنجش، عیار به‌دست‌آمده را همراه با نشان یا کد خود روی آبشده حک می‌کند. به این مُهر حک‌شده «انگ» می‌گویند. پس انگ در واقع شناسنامه‌ی آبشده است: نشان می‌دهد خلوص این قطعه چقدر است و چه مرجعی آن را تأیید کرده است.
تفاوت انگ با عیار
عیار یک مفهوم کلی است و میزان خلوص طلا را در هر قطعه‌ای، از انگشتر تا شمش، نشان می‌دهد. انگ یک شماره شناسایی در آن آزمایشگاه عیار سنج است که با استفاده از آن می توان عیار سنجیده شده را به دست آورد. طلای ۱۸ عیار استاندارد، عیار ۷۵۰ دارد؛ ولی آبشده‌ای که از ذوب طلای متفرقه به دست می‌آید معمولاً عددی نزدیک به آن دارد، مثلاً ۷۳۵، ۷۴۰ یا ۷۴۸. مفاهیم پایه‌ی عیار را در مقاله‌ی عیار، اجرت و سود در حسابداری طلافروشی توضیح داده‌ایم.
چند نکته مهم
جمع‌بندی
انگ طلا، شماره شناسایی آن آبشده در آزمایشگاه ری گیری است . بدون ثبت انگ های آبشده امکان دارد ضررهای بزرگی به دارایی شما برسد
برای مدیریت حرفه‌ای حسابداری طلا و جواهر خود، با برنامه حسابداری طلا پویا آشنا شوید.
مشاهده‌ی محصولات